Racen tegen de tijd

Soms lijkt het leven een race. Je haast van hot naar her om op tijd ergens te zijn. Je agenda is volgepland en alles is te belangrijk om te missen. Voor je het weet is deze race echter één grote, lange, oneindige bocht of beter gezegd rotonde geworden. Het duizelt en je komt er ff niet uit.

Dat betekent hard op de rem trappen,



PIEPende banden en ff een pitstop.

Ons geestelijk leven moet soms ook onderhoud hebben net zoals een racewagen dat ook soms moet. Bijtanken, motor bijstellen, banden oppompen en daarna met volle kracht vooruit: Vroeeemm. Onze pitstop maken wij altijd in onze stille tijd met Jezus.

De motor van ons geestelijk leven is ons gebedsleven. De olie is Gods Heilige Geest. Wanneer wijzelf hard aan het rennen en doen zijn droogt de olie op. Onze eigen kracht houdt op en stagnatie, vermoeidheid, ongeduld, ergernis en gemopper zijn het resultaat.



Hier even een kort pitstopgebed:

Lieve Jezus, vergeef mij mijn geren, gerace, ik besef dat ik hiermee U niet ken, U niet lees, vernieuw mijn hart, ik maak een nieuwe start, niet meer door mij maar door U, maak mij vrij, doe het nu

Goed, naar de signalen die ons lichaam (Gods tempel) en ook de signalen die onze vermanende naasten ons geven luisteren, is dan ook het wijze advies. Een gewaarschuwd man telt voor 2, dubbel zo effectief dus.

Niet door kracht, noch door geweld maar door Mijn Geest zal het geschieden!

Kerst, Pasen, Hemelvaart, Pinksteren, en dan.......?

Het zijn de bekende christelijke feestdagen die ons lekker vrij van het werk of school geven.



Kerst, Pasen, Pinksteren en Hemelvaartsdag. Is dat dan het belangrijkste van deze dagen: lekker vrij en gezellig met vrienden en/of familie wat leuks doen?

Het belangrijkste, voor ons, volgelingen van Jezus is om te beseffen wat er in het verleden (zo'n 2000 jaar geleden) op deze dagen is gebeurd en wat dit voor ons in het heden en de toekomst betekent.

Ruim 45 procent van de bevolking weet niet dat Pasen een christelijke feestdag is, laat een onderzoek weten. Dat Jezus is opgestaan uit de dood, is bij twee derde van de bevolking onbekend; 15 procent denkt bij Pasen aan de kruisiging en dood van Jezus, terwijl dat op Goede Vrijdag wordt herdacht.

Even kort door de bocht......:
Kerst: Jezus is gekomen vanuit de hemel en werd als mens geboren in een kribbe

Goede vrijdag: Jezus heeft onschuldig geleden, is gestorven aan het kruis voor ons mensen

Pasen: Jezus is na 3 dagen van graf uit de dood opgestaan

Hemelvaart: Jezus ging terug naar de hemel

Pinksteren: Gods Heilige Geest wordt uitgestort door Jezus over de discipelen in de
opperkamer
(Voor meer info zie hier )

Die historische gebeurtenissen hebben ook nu nog dagelijks voor ons christenen hun waarde.
Ze vertellen ons immers niet alleen het verhaal van Jezus leven maar ook dat van ons eigen geloofsleven. Wij, Zijn discipelen nu, mogen in Zijn voetstappen wandelen. In Zijn voetstappen wandelen betekent ook een weg van dood en opstanding gaan. Gelukkig hoeven wij die weg niet alleen te gaan. Niet alleen bidt Jezus in de hemel voor ons. Maar Gods Heilige Geest is ons gegeven als Gids, Trooster en dynamische Kracht. Hij doet ons opstaan uit elke doodssituatie.
De weg en de blik van ons christenen gaat altijd weer omhoog. Er is altijd hoop.

Dat brengt ons bij die aanstaande, grote, historische feestdag: Jezus wederkomst. De verwachting hierop geeft ons elke keer weer verse, nieuwe kracht.

De bestaande feestdagen zijn fijn maar het allergrootste feest vieren we straks daarboven, als we voor altijd bij Jezus zijn.

Kiezen

Heden,
verleden,
morgen en daarna weer....
elke keer,





moet je keuzes maken
slechte of goeie die je wel of nie boeie
gevolgen zullen je raken



wil je niet kiezen? of weet je het gewoon niet?
je kan er echt niet onderuit

allebei: winnen en verliezen
zitten in het keuze-lied
kiezen is de uitkomst van een besluit,

bepalend voor ons lot,
maar........met of zonder God?

Oordeel, barmhartigheid en geloof

De farizeërs en schriftgeleerden zaten in de tijd van Jezus op de stoel van Mozes. Het hanteren van de Joodse wet en het doorgeven van hun kennis in die wet was hun belangrijkste doel. Ze vergaten echter het belangrijkste dat bij hun functie als geestelijke leiders van het volk hoorde: de praktijk. Jezus vertelde hen precies wat ze vergaten te doen. Math.23:23 Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeën, gij geveinsden, want gij vertient de munte, en de dille, en den komijn, en gij laat na het zwaarste der wet, namelijk het oordeel, en de barmhartigheid, en het geloof. Deze dingen moest men doen, en de andere niet nalaten.

1. Het oordeel

(Oordeel = een goed- of afkeurende uitspraak die als geldig erkend wordt - Van Daele)
Soms is het nodig dat er een beslissende uitspraak wordt gedaan. Zo eentje die recht doet aan waar de situatie om vraagt. Zo'n beslissing moet mondeling uitgesproken worden voor getuigen. Voor zo'n rechtvaardig oordeel is wijsheid van God nodig, zoals we konden zien in de bekende zaak van Salomo met de 2 baby's. Beide partijen moeten worden gehoord. Wanneer een rechtvaardig oordeel uitblijft, blijft het volk vertwijfeld en onzeker achter. Het recht van de sterkste laat je dan gelden. De zwakke delft hier altijd het onderspit. De leiders zullen niet gerespecteerd worden.

2. De barmhartigheid
Het verhaal van de barmhartige Samaritaan, wiens hart bewogen wordt voor een gewonde vijand laat ons zien hoe we moeten omgaan met onze naasten, of deze nu vriend of vijand heten.
Barmhartigheid uit zich in medelijden (samen het leed dragen) en bewogenheid van het hart. Wie anders dan Jezus is hiervan het volmaakte Voorbeeld, Die al ons lijden op Zich nam. Uiteindelijk is het Gods liefde in ons hart wat tot actie dringt. Door dit gewoon te doen geven we Gods liefde door en zal Zijn zegen ons en onze naaste vullen.

3. Het geloof
We kunnen alle bijbelteksten uit het hoofd weten en de mooiste preken preken maar als al die waardevolle theorie niet uit ervaring wordt gesproken ontbreekt de zout bij de maaltijd. Dan heb je een mooi gerecht met alle nodige ingrediënten maar zonder smaak. Het geloof zonder werken van geloof is een dood geloof. Echt geloof is een praktisch geloof. Je perfect aan de regels van de wet houden betekent niet automatisch dat je dan een geloofsleven hebt wat God fijn vindt. Wat God zoekt is dat je durft stappen te nemen in je leven op basis van geloof in Hem. Je ziet nog niet wat de uitkomst zal zijn maar je vertrouwt God op Zijn Woord wat Hij je persoonlijk heeft toevertrouwd. Wat voor acties deze geloofswerken zo al kunnen zijn en tot stand brengen lezen we in Hebreeuwen 11.

Where there is no vision, the people perish

Bovenstaande wijze, scherpe, engelse woorden komen uit Spreuken 29: 18a
In de Nederlandse Statenvertaling staat: 'Als er geen profetie is, wordt het volk ontbloot'. Van Dale's woordenboek zegt over visie: 'de wijze waarop men zaken beoordeelt, beschouwt'. Voor de Hebreeuwse betekenis van vision zie hier.

Als we alle info samenvoegen kunnen we komen tot het volgende: Zonder vooruitziende blik staat het volk bloot aan gevaar met de dood als mogelijk gevolg.

Voormalig vice-president Al Gore citeerde de spreuk ook. Hij deed dat om ons te wijzen op de gevaren van het opwarmen van de aarde. Als wij, bevolking van de aarde, er nu niets aan doen dan gaan de natuur en wijzelf hieraan in de toekomst ten onder.
Wie moet er eigenlijk visie hebben? Als we even kijken naar het vers in Spreuken dan is er sprake van een volk. Als er een volk is dan is er ook een leider van dat volk. Van de leider mag visie worden verwacht. Deze visie moet hij duidelijk maken aan zijn volk door het te verwoorden in een duidelijke boodschap.

Een bekend gezegde luidt:
'Regeren is vooruitzien'!
Maar wat als de leider het niet ziet. Wat als de visie van de leider niet klopt met de tijd waarin we leven en meer nog met de tijd die eraan komt? Dan is het volk als de schapen in Ezechiel 34 waar de herders hun taak verzuimen. De schapen zijn verstrooid en een prooi voor de wilde dieren geworden.

Ezechiel 34:5
Alzo zijn zij verstrooid, omdat er geen herder is; en zij zijn als het wild gedierte des velds tot spijze geworden, dewijl zij verstrooid waren.

Dan is het tijd voor die
klokkenluider, die wachter , die liefdevol doch rechtvaardig durft in de bres te springen op basis van Gods profetische Woord. (Voor meer over de wachter zie hier)

2 Petrus 1:19
En wij hebben het profetische woord, dat zeer vast is, en gij doet wel, dat gij daarop acht hebt, als op een licht, schijnende in een duistere plaats, totdat de dag aanlichte, en de morgenster opga in uw harten.

Dienstknecht en Leider?

Dienaarschap/dienstbaarheid en leiderschap zijn geen concepten van mensen hier op aarde. Het vindt zijn oorsprong in de hemel, bij God.

Jezus is Het volmaakte Voorbeeld van een Dienstknecht van onze Vader: Gehoorzaam, gewilig en blijmoedig.
Hoe was Jezus als Dienstknecht?
Lees hier over het woord dienstknecht in het Nieuwe Testament.

Toch is Hij ook een Leider.
Huh? Jezus: Leider, Dienstknecht?

De Heilige Geest is Die gehoorzame Dienstknecht van God de Vader en Zijn Zoon Jezus.
De Heilige Geest is ook ons als een Hulp aan onze zijde gegeven. Hij is ook Die hemelse Trooster.

Wij, als broeders en zusters in een geestelijke familie, moeten samen zijn als
een gemeenschap die dient

Zie ik het alleen?

Heer,
ik zie de nood
om mij heen

Het verdriet,
De ellende zo groot
Maar ben ik het alleen
die het ziet? Ik voel mij alleen, Alleen in de strijd

Beweging geen,
niet één?
En steeds korter wordt de tijd
En toch zie ik licht

als ik omhoog kijk naar U

Een wonderschoon vergezicht
Laat het waar worden, nu

'Jeruzalem wordt gebouwd, tempel wordt gegrond'

Dat Uw stad en land wordt vernieuwd, opgewekt, gezond

Door Uw hand

Dank U Heer, Ik trek het weer

De keuze voor een nieuwe leider

'De mens ziet aan wat voor ogen is, de Heere ziet het hart aan'

God heeft andere maatstaven dan wij mensen als het gaat om het benoemen van een nieuwe leider. Een goed voorbeeld is het geval van de opvolging van koning Saul.

Samuël had de opdracht een nieuwe koning te zalven. Hij keek zoals wij dat doen: naar uitstraling, grootte, kracht, leeftijd. Toch werden niet één van de grote, sterke, wijze en ervaren broers uitverkoren door God om Koning en dus nieuwe leider van Zijn volk te worden.

De kleinste, de jongste en voor het oog minst ervarene werd het uiteindelijk: David.

Dezelfde David die het belangrijkste had wat de anderen misten: Het hart van een herder. Een herder die niet alleen zijn schapen weidt, leidt maar bovenal in de kracht Gods voor hen strijdt..........en overwint.

David was een man naar Gods hart, zijn wij dat ook?

Van zonde vrij........ en dan?

Vanaf het moment dat je van zonde vrij komt ben je dienstbaar voor God. Zijn verlangen is dat je verder gaat naar een nieuwe fase: heiligmaking. Een periode waarin je Gods Geest, Zijn Woord en Zijn liefde de vrijheid geeft om in je leven te werken totdat je geestelijk groeit en bloeit. Net zolang totdat het blijvende vrucht, volmaakte vrucht tot in het eeuwige leven bereikt.

Maar nu,

van de zonde vrijgemaakt zijnde,

en Gode dienstbaar gemaakt zijnde,

hebt gij uw vrucht tot heiligmaking,

en het einde het eeuwige leven.


Romeinen 6: 22

De oude en de nieuwe generatie

Eerst een stukje geschiedenis van generaties in de Bijbel. Nu maar even naar nu: De oude generatie is oud, wijs, ervaren en hoeft of kan vaak niet meer zo hard. De nieuwe generatie is jong, leergierig, enthousiast om dingen aan te pakken en vaak wat ongeduldig.








Je zou zeggen een perfect match als deze beide generaties elkaar kunnen aanvullen in Gods gemeente. Want de één zijn zwakheid is de ander zijn kracht en andersom. Oud en jong hebben elkaar nodig en kunnen van elkaar leren.


Helaas blijft er soms zo'n kloof bestaan. Waarom? Vaak omdat men elkaar niet zo goed kent. Als je elkaar wat beter leert kennen leer je ook beter begrijpen hoe iemand denkt, doet en voelt. Elkaar beter leren kennen kan alleen als je ook een stap naar de ander doet. Je zou zeggen de oudere is sterker in het geloof en zou zich in liefde over moeten buigen naar de jongere. Klinkt logisch.

Je zou ook kunnen zeggen dat de jongeren respect moeten tonen voor de ouderen en zich nederig moeten opstellen en dus niet zo hard van stapel moeten lopen. Tja, wat is dan wijsheid, waarom gaat 't vaak fout? Als beide kanten niet echt tot een samenwerking komen dan zijn tussenfiguren nodig: je weet wel van die niet oud en ook niet jong-generatie. Van die tusseninmensen.

Deze kunnen een verzoenende, bruggenbouwende functie hebben omdat ze beide de oude en de nieuwe generatie kennen. Maar ja, deze moeten het wel zien, ze moeten wel de nood die er is voelen. Een belangrijke rol wacht. Een ondankbare rol omdat niemand echt op je lijkt te wachten.

En toch...als je het ziet gebeuren in je gemeente, zit dan niet stil als je van de tussengeneratie bent. Sta dus op als je zo'n tussenpersoon bent. Kom in actie en wees een verzoener, één die oud en jong samenbrengt. Begin met bidden en wordt een bouwer aan de eenheid in je gemeente.

Geen vooruitgang...zucht! Wat nu?

Soms is daar moedeloosheid als de samenwerking in Gods lichaam maar niet tot een vooruitgang of iets vruchtbaars lijkt te leiden.

Zuchtend, steunend, zwetend slepen we ons voort via de diverse werkgroepen en projecten. Het wachten is op de uitwerking van goed, praktisch leiderschap. Maar wie en hoe dan?

Mogelijk helpt het voorbeeld van Nehemia je op weg.

Lees verder over 7 eenvoudige principes uit de door God bevestigde werkwijze van Nehemia.

Hoe word je eigenlijk een muurbouwer?

(wil je alleen de stappenversie, scroll naar ' het gekleurde deel' onderin)

Als we kijken naar het verhaal van Nehemia dan begint het allemaal met die ene vraag: Hoe gaat het met mijn volk? Die ene o zo bekende vraag, je weet wel: hoe gaat het? en dan meestal dat bekende antwoord: goed hoor. Maar wat nou, als het nou helemaal niet goed is, als alles verwoest en in ellende is? Dan komt het er op aan of je een muurbouwer besluit te worden of niet. Wordt je hart bewogen voor het leed van de ander, je naaste, je broeder, je zuster, je vriend of je vijand en kom je in actie? Of ga je voor de struisvogelpolitiek (kop in het zand)? Een muurbouwer worden is een allesveranderende keuze maken waardoor je jezelf leert verliezen voor de nood van een ander. Een muurbouwer is iemand die meehelpt om de afgebroken muren weer te herstellen. Als iets verwoest of afgebroken is betekent dat in de eerste plaats vaak kijken hoe groot de schade is. Wat en waar is er precies allemaal kapot? Daar waar het kapot is, waar een gat is, daar begin je met herstelwerkzaamheden. Deze werkzaamheden bestaan in het begin vaak uit puin ruimen, net zolang totdat de grond weer zichtbaar en effen is. Pas hierna kan er weer met nieuwe opbouwwerkzaamheden begonnen worden.Welke muren kunnen er zijn afgebroken? Afgebroken muren van een individueel persoon, een huisgezin, van Gods huis, de kerk, van een stad of van een land. Een muur is nodig ter verdediging tegen de vijand. De bekende vijand voor ons christenen is de boze maar soms zijn wijzelf, onze eigen ik, nog een veel grotere vijand. De boze is immers een overwonnen vijand door Jezus kruisdood en opstanding. Zelf staan wij onszelf, God en anderen vaak in de weg door de boze nog ruimte te geven Verder zijn eigen kracht, eigen timing, eigen wijsheid bekende valkuilen waarin we zo vaak vallen. Een muurbouwer moet daarom eerst zorgen dat zijn eigen muur, zijn eigen afweersysteem sterk staat. Hoe? Door te zorgen dat er geen afstand is tussen hem/haar en God. Het zijn onze zonden die een afstand maken tussen ons en God. Eerst dus die zonden uit de weg door Jezus om vergeving te vragen. Zijn bloed wast ons rein en maakt de weg weer vrij tot God. Jezus Zelf is dan Die beschermingsmuur tegen elke vijand in ons leven. Door Hem kunnen we ons verzoenen met God. Daarna pas kunnen we iets voor anderen betekenen .

Terug naar de vraag hoe word je een muurbouwer?

• Stap 1 is Ogen en oren open voor de nood van anderen. Stel de oprechte vraag: Hoe gaat het (echt) ?




• Stap 2 Kom in actie als je nood hoort of ziet en vraag vergeving voor je eigen en anderen hun zonden
  



• Stap 3 Vraag God om wijsheid en Hij wijst en opent voor je de weg die je gaan moet




• Stap 4 Werk waar mogelijk samen met gelijkgestemden
  



• Stap 5 Maak van deze stappen een levenshouding

Welkom in het Muurwerk

In de bres springen

In de bres springen voor een ander

Wat betekent dit eigenlijk? Wat is een bres eigenlijk? Een bres is een breuk, een opening in de muur van een vesting. Vroeger werd om een plaats extra te versterken en te verdedigen een muur gebouwd. In de bres springen voor iemand betekent hem of haar met alle middelen verdedigen. Als er een breuk of opening in de muur is kan de vijand makkelijk naar binnen en weer naar buiten. Door in deze opening te gaan staan is de muur weer gevuld en moet de vijand eerst langs jou. Maar wat nou als er meer gaten en breuken zijn? Dan zijn er dus meer mensen nodig. Mensen die niet bang zijn en opzij gaan voor de vijand. Mensen die op willen komen voor een ander. De ander die niet in staat is om zelf de strijd aan te gaan met de vijand. De muur om een stad is een hechte eenheid van echte stenen. Maar de echte muur die beschermt en vecht is een levende muur. Een muur die bestaat uit levende stenen. Levende stenen zijn die mensen die bereid zijn om hun handen uit de mouwen te steken. Handen uitstrekken naar elkaar om hand in hand als een hechte eenheid om je plaats (je gezin, je familie, je kerk) te gaan staan. Een voorbeeld van iemand die in de bres sprong voor een ander, in dit geval een heel volk, is Nehemia. Hij hoorde dat de muur was afgebroken waardoor zijn volk in diepe nood was. Hij sprong als eerste in de bres en begon met de muur opnieuw te bouwen. Zijn bewogenheid en vuur sprong over op anderen en samen herbouwden zij de muur in uitzonderlijk korte tijd. Als de muur gebouwd is, dan kan de plaats van binnenuit uitgroeien tot een plaats van rust, vrede, liefde, eenheid en onoverwinnelijkheid. Een plaats van zegen in plaats van een vloek. Een plaats waar mensen trots over praten in plaats van dat ze zich schamen. God zoekt naar mensen die in de bres willen springen voor een ander. Soms is Hij zo verdrietig dat er niemand is die durft. (zie Ezechiël 13:5: Gij zijt in de bressen niet opgetreden, noch hebt den muur toegemuurd voor het huis Israëls, om in den strijd te staan, ten dage des HEEREN).
Durf jij de sprong wel aan? Ok dan let's jump together!



Bron: Bijbelboek Nehemia - Oude Testament